Ekonomia i biznes

Rynek eurodolarowy to jedna z odmian rynku finansowego. Jest to naprawdę bardzo ogromny rynek o charakterze międzynarodowym. Jego początki sięgają lat sześćdziesiątych ubiegłego stulecia. Posiadają bardzo ścisły związek z sytuacją, jaka wówczas miała miejsce w Stanach Zjednoczonych. Chodzi w tym miejscu dokładnie o pewien sposób zwalczania inflacji – określano go mianem regulatora Q. Został on zastosowany przez Martina MacChesneya, który wówczas sprawował stanowisko gubernatora Systemu Rezerwy Federalnej. Przedmiot obrotu na powyżej wspomnianym rynku stanowią depozyty, jakie są utrzymywane w bankach znajdujących się na terenie Europy i jednocześnie denominowane w amerykańskich dolarach. To właśnie na przykładzie rynków eurodolarowych najbardziej widoczne są efekty polityki gospodarczej – przede wszystkim mowa w tym miejscu o tych państwach, z których dana waluta się wywodzi. Nie dość, że ją mocno odczuwają, to ponadto również w znacznym stopniu wpływają na zmniejszenie jej efektywności. Rynek euroobligacji jest to taki rodzaj rynku finansowego, w zakresie zainteresowań którego leża transakcje obligacjami na okaziciela. Są one denominowane w walutach innych aniżeli waluta tego państwa, gdzie odbywa się ich emitowanie oraz handel nimi. Mówi się zatem między innymi o euroobligacjach dolarowych czy funtowych. W bardzo wielu sytuacjach jest to ułatwienie – a to z tego powodu, że istnieje bardzo wiele przeszkód o charterze administracyjnym, jeżeli chodzi o emitowanie obligacyjnych pożyczek w krajowych walutach. Początek tego rodzaju operacji jest datowany na lata sześćdziesiąte ubiegłego stulecia. Pierwsza takowa emisja odznaczała się wartością piętnastu milionów dolarów amerykańskich. Pamiętać przy tym należy o tym, iż w przypadku rynku euroobligacji ryzyko ponoszą tylko i wyłącznie ci, co udzielają pożyczek. Jeśli natomiast chodzi o wartość papierów wartościowych, to czynnikiem kształtującym ja na wszystkich światowych giełdach jest gra, jak toczy się pomiędzy podażą a popytem.

Rynek dzieli się na trzy kryteria: kryterium zasięgu terytorialnego, kryterium przedmiotu wymiany oraz kryterium dominacji podmiotu rynku. Kryterium zasięgu terytorialnego wyróżnia rynek lokalny, regionalny, krajowy, zagraniczny, międzynarodowy oraz globalny. Kryterium dominacji podmiotu rynku wyróżnia rynek sprzedawcy oraz rynek nabywcy. Natomiast kryterium przedmiotu wymiany wyróżnia rynki finansowe, rynki pracy oraz dóbr i usług. Rynek dóbr i usług dzieli się na runek dóbr i usług konsumpcyjnych oraz rynek dóbr i usług produkcyjnych. Rynek dóbr i usług konsumpcyjnych dzieli się na rynek dóbr nietrwałych, rynek dóbr trwałego użytku oraz rynek usług konsumpcyjnych, który dzieli się na rynek indywidualny, rynek zbiorowy oraz rynek ogólnospołeczny. Natomiast rynek dóbr i usług produkcyjnych dzieli się na rynek surowców i materiałów, rynek inwestycyjny oraz rynek usług produkcyjnych. Owa klasyfikacja najczęściej przedstawiana jest w postaci tabelarycznej i stanowi podstawę podziału rynku. Badania marketingowe można sklasyfikować według przedmiotu badania, charakteru informacji, kryterium częstotliwości badania, kryterium funkcjonalności oraz według charakteru zbiorowości respondentów. Badania marketingowe według przedmiotu badania dzielą się na: badania rynkowe (popyt, podaż, cena), warunki działania na rynku (konkurencja, preferencje konsumentów, zachowanie personelu) oraz na rezultat działania (wielkość sprzedaży, zysku, jaki jest udział firmy w rynku, wizerunek firmy). Według charakteru informacji badania marketingowe można podzielić na: badania ilościowe (dane prezentowane są za pomocą liczb) oraz badania jakościowe (dane prezentowane są za pomocą opisu). Według kryterium częstotliwości badania marketingowe dzielą się na ciągłe, okresowe oraz sporadyczne. Według kryterium funkcjonowania badania marketingowe dzielą się na opisowe, wyjaśniające, innowacyjne, prognostyczne oraz kontrolne. Natomiast według charakteru zbiorowości respondentów badania marketingowe dzielą się na badania wśród konsumentów, wśród przedstawicieli firm i instytucji oraz wśród ekspertów w danej dziedzinie.

Banki uniwersalne to najczęściej spotykany rodzaj banków na rynku finansowym. Swoim działaniem obejmują najszerszy zakres bankowości komercyjnej. Nastawione są zarówno na klientów indywidualnych jak i firmy. Przedsiębiorstwa przez nie obsługiwane mogą być małe, średni i duże. Dla każdego rodzaju klienta banki takie posiadają w swojej ofercie odpowiednie pakiety usług, dostosowane do konkretnych potrzeb. Inne opcje są przedstawiane firmom a inne klientom indywidualnym. Ponieważ w tych sektorach konkurencja jest bardzo duża, banki prześcigają się w proponowaniu jak najlepszych produktów i rozwiązań, przez co usługi bankowe cały czas poprawiają się a klienci odczuwają coraz większy komfort z korzystania z tego rodzaju usług. Banki uniwersalne łączą działalność depozytowo – kredytową z obrotem papierami wartościowymi i funduszami inwestycyjnymi. Taka większa dywersyfikacja obszarów działań sprawia, że finanse banku, a co za tym idzie jego klientów, są bezpieczniejsze. Niesie to jednak za sobą większe koszty prowadzenia działalności, dlatego banki uniwersalne to najczęściej instytucje o szerokim, nawet globalnym zasięgu. Bank jest instytucją finansową, której głównym zadaniem jest obsługa i generowanie obiegu pieniądza. Dzieje się to poprzez skupianie kapitałów finansowych oraz oszczędności, czyli przyjmowanie depozytów, a następnie zamienianie ich w funkcjonujące kapitały, czyli kredyty udzielane klientom indywidualnym, firmom i instytucjom. Każdy bank to samodzielna i samofinansująca się instytucja, która działa opierając się na prawie bankowym oraz własnym statucie. Dochód generowany jest poprzez różnice, jakie wynikają z otrzymywanych odsetek za udzielane kredyty oraz prowizji płaconych za wykonywane usługi a odsetkami, jakie bank wypłaca z tytułu depozytów w nim złożonych. Banki mogą być depozytowo – kredytowe, inwestycyjne bądź uniwersalne, czyli mające cechy obydwu wcześniej wymienionych. Banki działają w zorganizowanym systemie bankowym, ustalającym reguły i zasady działania na rynku. Najważniejszy w tym systemie jest bank centralny – w Polsce jest to Narodowy Bank Polski. Pozostałe banki to banki komercyjne.

Rynek kapitałowy to nic innego, jak jeden z wielu segmentów finansowego rynku. To właśnie na rynku kapitałowym dochodzi do emitowania instrumentów finansowych – mowa w tym miejscu o obligacjach oraz o akcjach. Ma to charakter albo średnioterminowy, albo długoterminowy. Instrumenty owe są przeznaczane na sfinansowanie przedsięwzięć o charakterze inwestycyjnym. Rynek kapitałowy ma do spełnienia cztery podstawowe funkcje. A zatem podmioty wypuszczające na rynek papiery wartościowe mogą pozyskiwać kapitał. Inwestorzy z kolei pozyskują potrzebny im kapitał, który to następnie udostępniają powyżej wspomnianym podmiotom. To wszystko przekłada się na efektywne alokowanie w poszczególnych sektorach gospodarczych środków finansowych. Dzięki rynkowi kapitałowemu jest wreszcie możliwe odpowiednie wycenianie finansowych instrumentów – czyli w tym przypadku papierów wartościowych. To właśnie rynek papierów wartościowych stanowi elementarną formę kapitałowego rynku, chociaż zawiera sporą dozę ryzyka. Kiedy mowa jest o rynkach finansowych, bardzo często spotkać się można z pojęciem tak zwanego rynku pierwotnego. Za określeniem tym kryje się taki rodzaj kapitałowego rynku, na którym dochodzi do sprzedaży nowych papierów wartościowych w sposób bezpośredni przez podmiot, który takowe papiery wypuszcza na rynek (jak dla przykładu Skarb Państwa). uprzednio papiery owe – a chodzi w tym miejscu dokładnie o obligacje oraz akcje – muszą zostać do obrotu dopuszczone przez Komisję Nadzoru Finansowego. W ich emitowaniu oraz zakupie pośredniczą takie jednostki jak domy maklerskie oraz te banki, które maklerską działalnością się zajmują. Rynek pierwotny ma do spełnienia bardzo wiele zadań. Można w tym miejscu wspomnieć chociażby o alokacji środków finansowych do tych gospodarczych sektorów, które odznaczają się największą efektywnością. Poza tym dzięki rynkowi pierwotnemu poszczególne podmioty gospodarcze odznaczają się zwiększonymi możliwościami, jeśli chodzi o rozwój. Ponadto większa jest konkurencja. Rynek terminowy to jeden z rodzajów rynków finansowych. Pod pojęciem tym należy rozumieć takie miejsce, gdzie zawierane są terminowe kontrakty – stąd właśnie jego nazwa. Tym, co stanowi w tym przypadku przedmiot obrotu są umowy na takie transakcje, które dopiero będą wykonane. Fachowo określa się je mianem albo instrumentów pochodnych, albo derywatów. Warto przy okazji nadmienić, iż cena za końcowy produkt zostaje określona już w tym momencie, kiedy dochodzi do zawarcia stosownej umowy. Rynek terminowy istnieje z kilku powodów. Jest to zatem przede wszystkim niepewność, jaka od zawsze towarzyszy gospodarce – nie da się tego w żaden sposób uniknąć ani też wyeliminować. Poza tym jest logiczne, iż poszczególne podmioty, jakie na rynku prowadzą działalność, inaczej zapatrują się na przyszłość i innych rzeczy się po niej spodziewają. Na rynku terminowym wyszczególnia się trzy elementarne grupy inwestorskie. Ponadto rynek ten stwarza spore możliwości w zakresie lokowania tak zwanych wolnych środków.