Banki inwestycyjne
Jeżeli dysponujemy większą gotówką, dobrze jest nie tylko oszczędzać i trzymać ją zamrożoną na koncie, ale pokusić się o próbę pomnożenia tych pieniędzy poprzez inwestycje. Jeśli sami zdecydujemy się na tego typu rozwiązanie, zawsze istnieje spore ryzyko, że podejmiemy błędne decyzje. Lepiej jest skorzystać z rad i doświadczenia specjalistów. Odpowiednimi instytucjami finansowymi są banki, w szczególności banki inwestycyjne. Zajmują się one transferem bezpośrednim naszych oszczędności na rynek pieniężny oraz kapitałowy. Usługi jakie świadczą takie banki to emisja papierów wartościowych, zarządzanie oraz tworzenie funduszy inwestycyjnych, zarządzanie i doradztwo finansowe, obrót papierami wartościowymi w imieniu klienta (działalność brokerska), badanie i analiza rynku, obrót produktami ze sfery ubezpieczeniowej, leasing, faktoring. Dzięki pomocy fachowego personelu i doradztwu finansowemu, możemy pomnażać nasz majątek z o wiele mniejszym ryzykiem, niż gdybyśmy próbowali robić to na własną rękę. W każdym mieście powszechnie spotyka się oddziały różnych banków. Jest ich bardzo wiele, często mieszczą się jeden obok drugiego. Pomimo tego, że świadczą w zasadzie te same usługi, istnieją między nimi pewne różnice. Banki komercyjne można podzielić według dwóch kryteriów – zakresu działalności i formy własności. Według tego pierwszego wyróżniamy banki inwestycyjne, specjalistyczne i uniwersalne. Drugie kryterium przynosi nam podział na państwowe, spółdzielcze, akcyjne i przedstawicielstwa banków zagranicznych. Dokonując wyboru banku, w którym będziemy przechowywać nasze oszczędności, powinniśmy kierować się między innymi profilem jego działania. Jeśli będziemy chcieli nie tylko oszczędzać, ale także inwestować nadwyżkę gotówki mając na uwadze szczególnie fundusze inwestycyjne, dobrze jest wybrać bank zajmujący się inwestycjami, gdyż dzięki swojemu profilowi skupia najlepszą kadrę i dysponuje niezbędnym doświadczeniem. Pozwoli nam to na osiągnięcie znaczących zysków dzięki korzystaniu z oferowanych przez taki bank usług.
Czek jest papierem wartościowym, za pomocą którego wystawca rozporządza swoimi środkami pieniężnymi znajdującymi się na rachunku bankowym. Wystawienie czeku bez pokrycia powoduje odpowiedzialność karną. Czek pełni funkcję płatniczą, to znaczy że za jego pomocą można regulować zobowiązania. Czek obowiązkowo musi być wystawiony na blankiecie bankowym, na którym powinny być umieszczone następujące elementy: nazwa „czek”, suma czekowa cyfrą i słownie z zaznaczeniem waluty, bezwarunkowe polecenie wypłaty oznaczonej kwoty, nazwa banku, który ma wypłacić środki pieniężne, data i miejsce wystawienia, podpis wystawcy weksla, ewentualnie jego pieczęć. Istnieją następujące rodzaje czeków: gotówkowe (kasowe, które upoważniają do podjęcia środków pieniężnych), czeki rozrachunkowe (za ich pomocą można dokonać przelewu z konta na konto), czeki imienne, podróżne, na okaziciela, krajowe oraz zagraniczne. Jednakże w dobie kart płatniczych, przelewów internetowych i kart kredytowych, czeki wszelakiego rodzaju są już wypierane przez inne narzędzia finansowego transfery pieniężnego. Główny Inspektor Informacji Finansowej (GIIF) jest to instytucja mająca na celu przeciwdziałać wprowadzeniu do obiegu środków pieniężnych pochodzących z nielegalnych źródeł – ma przeciwdziałać praniu brudnych pieniędzy. Rejestracji podejrzanej operacji dokonuje się w postaci papierowej (zbroszurowanej czyli w postaci kolejno ponumerowanych kart wypełnionych pismem ręcznym lub maszynowym w sposób staranny, czytelny, trwały, z umieszczeniem daty i czytelnego podpisu osoby dokonującej zgłoszenia) oraz w postaci rejestru przy użyciu elektronicznego nośnika informacji. Elementy jakie należy zawrzeć w formularzu zgłoszeniowym to: data i miejsce dokonania transakcji, imię i nazwisko, obywatelstwo, adres, numer pesel oraz cechy dokumentu, na podstawie którego dokonano identyfikacji osoby dokonującej transakcji, kwotę, walutę oraz rodzaj transakcji, numer rachunku, który wykorzystano przy dokonaniu transakcji oraz dane dotyczące posiadacza lub dysponenta rachunku, dane osoby fizycznej, w imieniu której dokonano transakcji, a także tożsamość lub adres beneficjenta transakcji.