Ekonomia i biznes

Taine mieszkania to jedyny plus kryzysu, w dobie kryzysu tanieją materiały budowlane oraz mieszkania, ponieważ wtedy mało, kogo stać jest na własny dom. W najgorszej sytuacji są ludzie, którzy zaciągnęli poważne kredyty, ponieważ ci muszą zrezygnować z domu i jakoś go spłacić. Rynek nie ruchomości jest, dlatego tak tani, ponieważ nikt nie inwestuje w nowe budownictwo z powodu braku pieniędzy poza tym wielu ludzi muszą życie do wyprowadzenia się z domu na mniejszy teren mieszkalny, ponieważ nie są w stanie utrzymać się i swoje rodziny. Tanie mieszkania można spotkać wszędzie, jest ich bardzo wiele i praktycznie zalewają rynek nie ruchomości. Jeśli jesteśmy wypłacalni i mamy oszczędności z pewnością jest to doskonały czas na robienie inwestycji, ponieważ można na tym bardzo dużo zyskać. Bardzo częste są też tutaj oferty z ostatniej chwili, czyli ktoś potrafi sprzedać mieszkanie nawet z bardzo małe pieniądze ponieważ jest zadłużony lub wyjeżdża. Tanie mieszkania można obserwować w gazetach lub w Internecie, ponieważ tam są specjalne strony temu tematowi poświęcone. Wzrost cen jest to kolejny czynnik symbolizujący kryzys. Ceny zawsze się wahają ponieważ raz maleją jednak najczęściej rosną. W dobie kryzysu widzi się najbardziej jak mocno ceny idą w górę. Drożeje wszystko począwszy do prądu, gazu po artykuły codziennego użytku. Jest to bardzo ciężki czas ponieważ trzeba rezygnować z wielu produktów po to móc przeżyć z miesiąca na miesiąc najbardziej tragiczną sytuację mają osoby starsze ponieważ te muszą oszczędzać już na wszystkim. Wzrost cen widać nie tylko w prywatnych sklepach, ale nawet państwowych ponieważ sytuacja tego wymaga. Wzrost cen jest tak bardzo potrzebny ponieważ tylko tak można wyrównać sytuacje rynkową. Co najgorsze ceny będą ciągle rosły, ponieważ państwo będzie podnosiło podatek wat na produkty tylko po to, aby załatać dziurę budżetową na tego typu zmiany watro się nastawić już w przyszłym roku, ponieważ są one nieuniknione. Państwo próbuje ściągnąć pieniądze z podatnika jak najbardziej wiec najlepszym posunięciem jest podwyżka cen, ponieważ nikt nie może żyć bez pokarmu. Zamykanie fabryk jest swego rodzaju ostatecznością, do zamknięcia miejsca pracy dochodzi wtedy, kiedy pracodawca jest już nie wypłacalny. W dobie kryzysu wiele fabryk zostało zamkniętych lub wyprzedanych zagranicznym inwestorom tylko po to, aby pokryć zadłużenie tych miejsc pracy. Zamkniecie fabryki jest bardzo radykalnym posuniecie, więc jest to ostateczność w tym czasie trafi na bruk bardzo wielu ludzi. Jest to szczególnie trudna sytuacja ponieważ ludzie ci są już w starszym wieku i mają bardzo małe perspektywy do tego, aby znaleźć inną pracę tym bardziej, że w regionie, który zamieszkują jest na przykład tylko jednak główna fabryka. Rząd naturalnie broni się przed tego typu sytuacją jak tylko może jednak często wszystko prowadzi donikąd ponieważ zadłużenie fabryk jest na tyle poważne ze nie można im pomóc. Zamykanie fabryk to nie tylko wstrzymywanie produkcji, ale przede wszystkim trudna sytuacja materialna dla wielu ludzi, którzy tylko z tego mieli swoje dochody. W takiej sytuacji ludzie ci tracą wszystko, ponieważ nie ma, kto im pomóc.

Zakres i nazwa przedmiotu Ekonomia polityczna nie zajmowała się analizą poszczególnych faktów gospodarczych. Jej zadaniem była prezentacja podstawowych cech systemów gospodarczych, z jakimi mieliśmy do czynienia w współczesnym sobie świecie. Za cel miała ona badanie całość społecznego procesu gospodarowania w całej dynamicznie zmieniających się warunkach. Według z jednej definicji na ten temat pisano: przedmiotem ekonomi politycznej jest społeczny proces produkcji i podziału dóbr materialnych, czyli proces społecznego gospodarowania. Uffff. Zapachniało Marksem. Właściwie to nic dziwnego, gdyż całe podejście do gospodarki w czasach PRL było uzasadniane filozofią marksistowską. Było to potrzebne do teoretycznego wytłumaczenia, że gospodarka jest uzależniona od państwa i sterowana w sposób centralny. Według podręcznika do zadań tej dziedziny wiedzy powinno należeć ustalenie, które sposoby zbioru obserwowanych faktów są faktami naukowymi [ ]. Stąd wynikać miało, że ekonomia ta zajmowała się formułowaniem opinii naukowych, będących swego rodzaju abstrakcyjnymi modelami funkcjonowania zjawisk rzeczywistych, ujętych przy pomocy naukowych definicji. Co Jan Kowalski miał wiedzieć Program nauczania przedmiotu ekonomia polityczna miał obejmować dwa wielkie bloki. Pierwszym z nich był kapitalizm, drugi – jak łatwo się domyśleć – socjalizm. W zakresie pierwszego bliku student powinien nauczyć się takich rzeczy jak: powstawanie i rozwój siły nabywczej, organizacja pracy w gospodarcze kapitalistycznej, na czym miała polegać istota gospodarki towarowej, funkcje pieniądza, na czym polegać miała akumulacja pierwotna. Jednym z ważniejszych wiadomości wykładanych na temat kapitalizmu to teoria cykliczności gospodarki. Wiedza Jana Kowalskiego na temat socjalizmu miała być równie głęboka. Zaczynała się od wyjaśnienia na czym polegać miała faza przejściowa pomiędzy kapitalizmem a socjalizmem. Jak widać, to wiedza żywcem wzięta z filozofii Karola Marksa. Dalej uczono się o produkcie społecznym i dochodzie narodowym; czynnikach wzrostu gospodarczego; o planowaniu w gospodarcze socjalistycznej; produkcji towarowej w socjalizmie; o organizowaniu i zarządzaniu gospodarką socjalistyczną; o płacy w gospodarce socjalistycznej. Pewnie jeszcze wielu innych rzeczy, których zdaniem było wykazanie, że socjalizm jest lepszy.