Czek
Czek jest papierem wartościowym, za pomocą którego wystawca rozporządza swoimi środkami pieniężnymi znajdującymi się na rachunku bankowym. Wystawienie czeku bez pokrycia powoduje odpowiedzialność karną. Czek pełni funkcję płatniczą, to znaczy że za jego pomocą można regulować zobowiązania. Czek obowiązkowo musi być wystawiony na blankiecie bankowym, na którym powinny być umieszczone następujące elementy: nazwa „czek”, suma czekowa cyfrą i słownie z zaznaczeniem waluty, bezwarunkowe polecenie wypłaty oznaczonej kwoty, nazwa banku, który ma wypłacić środki pieniężne, data i miejsce wystawienia, podpis wystawcy weksla, ewentualnie jego pieczęć. Istnieją następujące rodzaje czeków: gotówkowe (kasowe, które upoważniają do podjęcia środków pieniężnych), czeki rozrachunkowe (za ich pomocą można dokonać przelewu z konta na konto), czeki imienne, podróżne, na okaziciela, krajowe oraz zagraniczne. Jednakże w dobie kart płatniczych, przelewów internetowych i kart kredytowych, czeki wszelakiego rodzaju są już wypierane przez inne narzędzia finansowego transfery pieniężnego. Główny Inspektor Informacji Finansowej (GIIF) jest to instytucja mająca na celu przeciwdziałać wprowadzeniu do obiegu środków pieniężnych pochodzących z nielegalnych źródeł – ma przeciwdziałać praniu brudnych pieniędzy. Rejestracji podejrzanej operacji dokonuje się w postaci papierowej (zbroszurowanej czyli w postaci kolejno ponumerowanych kart wypełnionych pismem ręcznym lub maszynowym w sposób staranny, czytelny, trwały, z umieszczeniem daty i czytelnego podpisu osoby dokonującej zgłoszenia) oraz w postaci rejestru przy użyciu elektronicznego nośnika informacji. Elementy jakie należy zawrzeć w formularzu zgłoszeniowym to: data i miejsce dokonania transakcji, imię i nazwisko, obywatelstwo, adres, numer pesel oraz cechy dokumentu, na podstawie którego dokonano identyfikacji osoby dokonującej transakcji, kwotę, walutę oraz rodzaj transakcji, numer rachunku, który wykorzystano przy dokonaniu transakcji oraz dane dotyczące posiadacza lub dysponenta rachunku, dane osoby fizycznej, w imieniu której dokonano transakcji, a także tożsamość lub adres beneficjenta transakcji.
Przy okazji omawiania zagadnień związanych z rynkami finansowymi natknąć się można na taki termin jak Forex. Owe pojęcie stosowane jest zazwyczaj w kontekście światowego rynku walutowego. Warto bowiem wiedzieć, iż to właśnie Forex stanowi największy na świecie rynek. Każdego jednego dnia jego obroty wynoszą zawrotną sumę niemalże czterech i pół biliona amerykańskich dolarów, to w skali roku daje kwoty po prostu niewyobrażalne. Ciekawostką może być w tym miejscu informacja, iż Forex jest rynkiem czynnym przez dwadzieścia cztery godziny na dobę. Za największy jego plus uznawana jest powszechnie jego płynność. To z kolei przekłada się na to, iż nie ma najmniejszych nawet kłopotów z tym, ażeby zakupić albo sprzedać jakąkolwiek ilość dowolnej waluty – wyjątek w tej sytuacji stanowić mogą zlecenia o wartości uznawanej za zbytnio niską, może to być dla przykładu równowartość stu amerykańskich dolarów. Forex to rynek zdecentralizowany – brak tu konkretnej jednostki globalnej , która nadzoruje obrót. Rodzajów rynków finansowych wyszczególnić można sporo. Do tego grona należy tak zwany rynek wtórny. Jest to taka szczególna odmiana rynku kapitałowego, która stanowi uzupełnienie rynku pierwotnego. Cech charakteryzujących rynek wtórny jest sporo. Jedną z tych bardziej wyrazistych jest to, że tutaj nie ma mowy o czymś takim, jak zasilanie podmiotu wypuszczającego na rynek papiery wartościowe w jakikolwiek kapitał. Tutaj stronami zawierającymi transakcje są bowiem sami inwestorzy. W obrębie rynku wtórnego znajdują się między innymi warszawska Giełda Papierów Wartościowych, a także Centralna Tabela Ofert. Rynek wtórny ma do spełnienia wiele zadań. Przede wszystkim stanowi bardzo istotny czynnik mający wpływ na mobilizowanie kapitału – jeżeli bowiem inwestor planuje jakieś działania, przesłankę ku temu stanowi sytuacja właśnie na rynku wtórnym. Ponadto dzięki niemu jest możliwe zamienianie jednej formy kapitałowej w inną – na przykład akcji w obligacje (oczywiście, działa to też w drugą stronę).