Ekonomia i biznes

Zakres i nazwa przedmiotu Ekonomia polityczna nie zajmowała się analizą poszczególnych faktów gospodarczych. Jej zadaniem była prezentacja podstawowych cech systemów gospodarczych, z jakimi mieliśmy do czynienia w współczesnym sobie świecie. Za cel miała ona badanie całość społecznego procesu gospodarowania w całej dynamicznie zmieniających się warunkach. Według z jednej definicji na ten temat pisano: przedmiotem ekonomi politycznej jest społeczny proces produkcji i podziału dóbr materialnych, czyli proces społecznego gospodarowania. Uffff. Zapachniało Marksem. Właściwie to nic dziwnego, gdyż całe podejście do gospodarki w czasach PRL było uzasadniane filozofią marksistowską. Było to potrzebne do teoretycznego wytłumaczenia, że gospodarka jest uzależniona od państwa i sterowana w sposób centralny. Według podręcznika do zadań tej dziedziny wiedzy powinno należeć ustalenie, które sposoby zbioru obserwowanych faktów są faktami naukowymi [ ]. Stąd wynikać miało, że ekonomia ta zajmowała się formułowaniem opinii naukowych, będących swego rodzaju abstrakcyjnymi modelami funkcjonowania zjawisk rzeczywistych, ujętych przy pomocy naukowych definicji. Co Jan Kowalski miał wiedzieć Program nauczania przedmiotu ekonomia polityczna miał obejmować dwa wielkie bloki. Pierwszym z nich był kapitalizm, drugi – jak łatwo się domyśleć – socjalizm. W zakresie pierwszego bliku student powinien nauczyć się takich rzeczy jak: powstawanie i rozwój siły nabywczej, organizacja pracy w gospodarcze kapitalistycznej, na czym miała polegać istota gospodarki towarowej, funkcje pieniądza, na czym polegać miała akumulacja pierwotna. Jednym z ważniejszych wiadomości wykładanych na temat kapitalizmu to teoria cykliczności gospodarki. Wiedza Jana Kowalskiego na temat socjalizmu miała być równie głęboka. Zaczynała się od wyjaśnienia na czym polegać miała faza przejściowa pomiędzy kapitalizmem a socjalizmem. Jak widać, to wiedza żywcem wzięta z filozofii Karola Marksa. Dalej uczono się o produkcie społecznym i dochodzie narodowym; czynnikach wzrostu gospodarczego; o planowaniu w gospodarcze socjalistycznej; produkcji towarowej w socjalizmie; o organizowaniu i zarządzaniu gospodarką socjalistyczną; o płacy w gospodarce socjalistycznej. Pewnie jeszcze wielu innych rzeczy, których zdaniem było wykazanie, że socjalizm jest lepszy.