Ekonomia i biznes

Inwestycje portfelowe to jedna z odmian inwestycji. Określane są one również mianem zagranicznych inwestycji pośrednich. Polegają one na tym, iż zakupywane są papiery wartościowe, a nie – jak w przypadku bardzo wielu inwestycji – jakieś konkretne firmy, dobra o charakterze materialnym, usługi i tym podobne. Na czym zatem konkretnie polega zarobek w przypadku inwestycji portfelowych? Otóż jeżeli inwestor kupuje wartościowe papiery takie jak między innymi akcje oraz obligacje, chce na nic zarobić – wszystko opiera się w tym miejscu o wahania walutowego kursu czy różnice stóp procentowych. Filozofia jest w tym przypadku bardzo prosta – kupić tanio, sprzedać drogo. Najczęściej jest tak, że ci inwestorzy, którzy są zainteresowani właśnie papierami wartościowymi, bazują przy podejmowaniu swoich decyzji w tym zakresie na ratingu określonego kraju. Rating zaś to – mówiąc najogólniej – wycena. Jest ona dokonywana przez niezależne instytucje finansowe i jej podstawowym zadaniem jest oszacowanie ryzyka. Nie jest żadną tajemnicą, że każda jedna inwestycja związana jest z jakimś ryzykiem – mniejszym albo większym, ale zawsze. Z tego właśnie powodu, kiedy jakieś państwo zawiera stosowne umowy z inwestorami z zagranicy, wprowadza do tychże umów tak zwane klauzule stabilizacyjne. Mają one nierozerwalny związek z takimi sytuacjami, gdyby w czasie trwania umowy zostały do przepisów prawnych w danym państwie wprowadzone jakiekolwiek zmiany. W ten sposób zagraniczni inwestorzy zabezpieczają opłacalność podjętych przez siebie działań. Wyodrębnić można trzy rodzaje klauzul stabilizacyjnych. Pierwszy z nich to klauzule zamrażające – czyli wprowadzające zakaz wprowadzania wyżej wspomnianych zmian. Drugim są klauzule równowagi ekonomicznej – czyli takie, że jeśli wprowadzone w prawie zmiany odbiją się na niekorzyść inwestora, dostanie on z tego tytułu odszkodowanie. I wreszcie trzeci rodzaj, a zatem klauzule hybrydowe – czyli takie, że w przypadku wprowadzenia zmian, nie będą one obejmowały inwestora.

Rynek kapitałowy to nic innego, jak jeden z wielu segmentów finansowego rynku. To właśnie na rynku kapitałowym dochodzi do emitowania instrumentów finansowych – mowa w tym miejscu o obligacjach oraz o akcjach. Ma to charakter albo średnioterminowy, albo długoterminowy. Instrumenty owe są przeznaczane na sfinansowanie przedsięwzięć o charakterze inwestycyjnym. Rynek kapitałowy ma do spełnienia cztery podstawowe funkcje. A zatem podmioty wypuszczające na rynek papiery wartościowe mogą pozyskiwać kapitał. Inwestorzy z kolei pozyskują potrzebny im kapitał, który to następnie udostępniają powyżej wspomnianym podmiotom. To wszystko przekłada się na efektywne alokowanie w poszczególnych sektorach gospodarczych środków finansowych. Dzięki rynkowi kapitałowemu jest wreszcie możliwe odpowiednie wycenianie finansowych instrumentów – czyli w tym przypadku papierów wartościowych. To właśnie rynek papierów wartościowych stanowi elementarną formę kapitałowego rynku, chociaż zawiera sporą dozę ryzyka. Kiedy mowa jest o rynkach finansowych, bardzo często spotkać się można z pojęciem tak zwanego rynku pierwotnego. Za określeniem tym kryje się taki rodzaj kapitałowego rynku, na którym dochodzi do sprzedaży nowych papierów wartościowych w sposób bezpośredni przez podmiot, który takowe papiery wypuszcza na rynek (jak dla przykładu Skarb Państwa). uprzednio papiery owe – a chodzi w tym miejscu dokładnie o obligacje oraz akcje – muszą zostać do obrotu dopuszczone przez Komisję Nadzoru Finansowego. W ich emitowaniu oraz zakupie pośredniczą takie jednostki jak domy maklerskie oraz te banki, które maklerską działalnością się zajmują. Rynek pierwotny ma do spełnienia bardzo wiele zadań. Można w tym miejscu wspomnieć chociażby o alokacji środków finansowych do tych gospodarczych sektorów, które odznaczają się największą efektywnością. Poza tym dzięki rynkowi pierwotnemu poszczególne podmioty gospodarcze odznaczają się zwiększonymi możliwościami, jeśli chodzi o rozwój. Ponadto większa jest konkurencja. Rynek terminowy to jeden z rodzajów rynków finansowych. Pod pojęciem tym należy rozumieć takie miejsce, gdzie zawierane są terminowe kontrakty – stąd właśnie jego nazwa. Tym, co stanowi w tym przypadku przedmiot obrotu są umowy na takie transakcje, które dopiero będą wykonane. Fachowo określa się je mianem albo instrumentów pochodnych, albo derywatów. Warto przy okazji nadmienić, iż cena za końcowy produkt zostaje określona już w tym momencie, kiedy dochodzi do zawarcia stosownej umowy. Rynek terminowy istnieje z kilku powodów. Jest to zatem przede wszystkim niepewność, jaka od zawsze towarzyszy gospodarce – nie da się tego w żaden sposób uniknąć ani też wyeliminować. Poza tym jest logiczne, iż poszczególne podmioty, jakie na rynku prowadzą działalność, inaczej zapatrują się na przyszłość i innych rzeczy się po niej spodziewają. Na rynku terminowym wyszczególnia się trzy elementarne grupy inwestorskie. Ponadto rynek ten stwarza spore możliwości w zakresie lokowania tak zwanych wolnych środków.